Maleńczuk

Maleńczuk - Jazz for idiots.

Maciej Maleńczuk jest artysta? nieobliczalnym i jednocześnie niezwykle pracowitym - rzadkie połączenie - bywalec wszystkich ważnych wydarzeń? Jazzowych znawca gatunku i niekwestionowany koneser Jazzu - w końcu postanowił sam uprawiać? ten wspaniały gatunek. Zdając sobie sprawę? iż? Jazz zabrnął w ślepa? uliczkę? intelektualizmu i przestał byc? muzyka? funkcjonalna? zaproponował jazz rytmiczny nieco prymitywny (punkowy drummer!) i tak naprawdę? doskonale nadający sie? do tańca. Gdybym organizował bankiet wziąłbym właśnie to - pozbawione cierpkiego humoru i brutalnego czasem tekstu jakim posługuje się? Maleńczuk - jazzowe i dancingowe kompozycje, które świetnie nadają? się? do niczym nieskrępowanej zabawy - a jednocześnie nie jest to disco polo. Maleńczuk razem ze swoim Kwintetem grają? nieśmiertelne utwory dancingowe takie jak: Le Grande Bouffe, Ritorno a Suriento, La Paloma, Un pettit Fleur, Tequilla, Cantare la Luna - Gato Barbieriego.

Maleńczuk również? i tutaj śpiewa ( Ach proszę? pani, Święto kobiet, Devil woman) lecz nie jest to główna os? - osia? jest funkcjonalność?, użytkowość? tej muzyki. Cos?, co Jazz utracił i przestał być? potrzebny - mała obsesja Maleńczuka, stąd nazwa Jazz for Idiots. Wina? jazzmanów jest intelektualizm i scholastyczne wyrafinowanie - skutecznie odsunęło to szeroka? widownie? - tutaj tego nie ma - jest pewien pierwotny zgrzyt i dużo rytmu i co nie bez znaczenia - nie trzeba być koneserem a wręcz można i trzeba być? idiota?.

Skład:
Przemek Sokół - trąbka
Darek Tarczewski- piano
Karol Ludew - perkusja
Maciej Maleńczuk gra na saksofonach i czasem śpiewa
oraz człowieka legendę Andrzeja Laskowskiego na basie ? muzyk ten stoi wiernie u boku M od 10 lat